Ośrodek Kultury Gminy Gorlice
Filia w Kobylance
 
Rok 1931
 
 
 Szkoła Powszechna w Kobylance - rocznik 1931
 
 
   
 
 
 
 
 
14.11.1931r Kobylanka
 
 
 
Ślub Katarzyny Belczyk i Jana Basisty 
 
 
 
26.07.1931r  Gładyszów
 
 
 
                                               

 
 
                                               
 
15.08.1931r
 
    
                                          
 
 
 
01.10.1931r
 
Hrabia Aleksander Józef Zaremba Skrzyński urodzony 19 III 1882 r. w Zagórzanach.
Studiował prawo na uniwersytecie w Wiedniu i Krakowie.
W roku 1908 wstąpił do służby jako praktykant konceptowy w Namiestnictwie we Lwowie,
a w 1909 został przeniesiony do starostwa w Gorlicach.
W grudniu 1909 roku po złożeniu wymaganego egzaminu przeszedł do dyplomacji austro-węgierskiej
jako attache w ambasadzie przy Watykanie.
Po mianowaniu 1912 roku na szambelana na dworze cesarza Franciszka Józefa I
został przeniesiony do poselstwa w Hadze, a następnie do ambasady w Berlinie, a później Paryża.
Po wybuch pierwszej wojny światowej wstąpił do wojska jako zwykły żołnierz,
w trakcie służby u boku gen. Tadeusza Rozwadowskiego awansował do stopnia podporucznika.
Brał udział w przełamaniu frontu pod Gorlicami w maju 1915 roku służył w jednej jednostce
z ojcem papieża Jana Pawła II (Karola Wojtyły).
Po odzyskaniu niepodległości prze RP objął jako poseł w końcu 1919 roku placówkę w Bukareszcie,
i kierował nią przez 3 lata.
W grudniu 1922 roku został powołany na stanowisko ministra spraw zagranicznych RP przez premiera Władysława Sikorskiego.
Podczas sprawowania tego urzędu doprowadził do uznania wschodnich granic Polski włącznie z zakwestionowanymi terytoriami Wilna i wschodniej Galicji.
Po ustąpieniu z urzędu (16 V 1923) spędził kilka miesięcy w Anglii gdzie wydał pracę o Polsce
w języku angielskim “Poland and Peace”
wydanie polskie “Polska a Pokój” 1924. W dniu 6 IV 1924 roku został nominowany stałym delegatem pełnomocnym Rządu Polskiego przy Lidze Narodów,
a 27 VII 1924 ponownie powołany na stanowisko ministra spraw zagranicznych RP w rządzie
Władysława Grabskiego.
Po upadku rządu Grabskiego, Skrzyński w dniu 20 XI 1925 roku utworzył nowy gabinet w którym
zachował tekę ministra spraw zagranicznych.
Poparcia udzieliły mu: endecja, chadecja, Narodowa Partia Robotnicza,
Polskie Stronnictwo Ludowe – “Piast” i PPS.
Gabinet Skrzyńskiego przetrwał do 5 V 1926 roku kiedy to cały podał się do dymisji.
Po przewrocie majowym Skrzyński nie wrócił już do pracy w dyplomacji,
pomimo że Piłsudski przewidywał go na stanowisko ministra spraw zagranicznych.
Skrzyński jednak jak mówił nie chciał współpracować z człowiekiem,
który ma “krew bratnią na rękach”. Kwestia moralnej współodpowiedzialności za zamach majowy
zakończyła się również pojedynkiem
Aleksandra Skrzyńskiego z gen. Stanisławem Szeptyckim, który zarzucił Skrzyńskiemu,
że przygotował przewrót majowy przez oddanie teki ministra spraw wojskowych gen. Lucjanowi Żeligowskiemu. Gen. Szeptycki chybił, a Skrzyński nie oddał strzału, oświadczając w podniosłym tonie,
"że pozwala strzelać do siebie i do tego, co sobą przedstawia każdemu, komu honor i sumienie na to pozwalają".
W roku 1928 Al. Skrzyński założył firmę Przemysł Drzewny Dr Al. Hr. Skrzyńskiego w Gorlicach
(obecny GPPD “Forest”).
Ponadto pod jego nazwiskiem funkcjonowały; Zarząd Dóbr Dr Al. Skrzyńskiego,
Zarząd Lasów Dr Al. Skrzyńskiego i Główny Zarząd Dóbr i Zakładów Przemysłowych Dr Al. Skrzyńskiego.
Był ponadto prezesem Rady Pierwszej Fabryki Lokomotyw w Polsce oraz wiceprezesem
Zarządu Towarzystwa Międzynarodowych i Krajowych Zawodów Konnych w Polsce.
Zmarł 25 IX 1931 w Ostrowie Wielkopolskim na skutek odniesionych obrażeń w katastrofie samochodowej
na szosie Krotoszyn – Ostrów Wielkopolski między Daniszynem a Łąkocinami.
Samochód był prowadzony przez ppłk. Witolda Morawskiego attache wojskowego w Berlinie,
który wiózł Skrzyńskiego na polowanie pod Częstochowę.
Został pochowany 1 X 1931 roku w kaplicy w Kobylance.
Po ukończeniu budowy mauzoleum w Zagórzanach (1932 r.) doczesne szczątki Aleksandra Józefa Skrzyńskiego
jak i jego ojca Adama Tomasza Aleksandra Skrzyńskiego zostały do niego przeniesione.
 
 
 
  
 
 
 
 
 
 
 
 
25.05.1931r
 
 
Franciszek i Józef Basista (12 Pułk Ułanów Podolskich)